Verhoogde darmdoorlaatbaarheid
Wat de wetenschap wel en niet weet over de term ‘lekkende darm’
Je darmwand laat voedingsstoffen door en houdt de rest tegen. Hoe streng die selectie is, heet de darmdoorlaatbaarheid, en die kan tijdelijk toenemen. Dat verschijnsel is reëel en goed onderzocht. De populaire term ‘lekkende darm’ of ‘leaky gut’ gaat echter veel verder: die wordt vaak gepresenteerd als een zelfstandige aandoening die uiteenlopende klachten verklaart. Dat laatste is niet aangetoond. Op deze pagina houden we die twee zorgvuldig uit elkaar: wat weten we wel, wat is aannemelijk, en wat wordt beweerd zonder voldoende bewijs?
Door: Janna Koopmandiëtist met focus op darmgezondheid (13+ jaar)Eindredactie: Sam Bracke, content specialist & bewegingsdeskundige
- 8,9/10 klantenbeoordeling
Wat is een verhoogde darmdoorlaatbaarheid?
Darmdoorlaatbaarheid (intestinale permeabiliteit) is de mate waarin stoffen door de darmwand heen kunnen. Een verhoogde doorlaatbaarheid betekent dat die selectie tijdelijk minder streng is.
Dit is een normaal, meetbaar biologisch verschijnsel en geen ziekte op zichzelf. Iedereen heeft een zekere darmdoorlaatbaarheid; die is nodig om voedingsstoffen op te nemen. De doorlaatbaarheid schommelt bovendien van dag tot dag, bijvoorbeeld door wat je eet, intensief sporten of het gebruik van bepaalde pijnstillers.
De darmwand is één cellaag dik, met daarop een slijmlaag en daaronder een groot deel van je afweersysteem. Tussen de darmcellen zitten eiwitverbindingen die tight junctions heten. Die werken als regelbare poortjes: ze kunnen strakker of losser staan. Staat een deel van die poortjes langere tijd losser, dan spreken onderzoekers van een verhoogde intestinale permeabiliteit.
Verhoogde darmdoorlaatbaarheid is een gemeten eigenschap van de darmwand. Het is geen diagnose en op zichzelf geen verklaring voor klachten.
Waar het misgaat in veel populaire teksten is de sprong die daarna wordt gemaakt: van ‘de barrière staat losser’ naar ‘dus komen er gifstoffen in je bloed die je vermoeidheid, hoofdpijn en gewrichtsklachten veroorzaken’. Die tweede stap is niet aangetoond.
Over de term ‘lekkende darm’ en ‘leaky gut’
De term komt in wetenschappelijke literatuur voor, maar dan bijna altijd tussen aanhalingstekens of met een kanttekening. De neutrale, gangbare term is increased intestinal permeability. Het verschil is belangrijk genoeg om apart te benoemen:
Verhoogde darmdoorlaatbaarheid als verschijnsel
Meetbaar, beschreven in veel onderzoek, en aantoonbaar aanwezig bij een aantal aandoeningen. Hierover bestaat geen discussie.
De rol ervan bij het ontstaan van ziekten
Bij verschillende aandoeningen wordt een verhoogde doorlaatbaarheid gevonden. Of die bijdraagt aan het ontstaan of er een gevolg van is, is meestal niet opgehelderd.
‘Lekkende-darmsyndroom’ als diagnose
Er bestaat geen erkende medische diagnose met deze naam, geen vastgestelde criteria en geen behandelrichtlijn. Het is geen syndroom, want er is geen herkenbaar, afgebakend klachtenpatroon.
Waarom die term dan toch gebruiken op deze pagina? Omdat veel mensen er letterlijk op zoeken en recht hebben op een eerlijk antwoord. Wie ‘lekkende darm’ intypt, verdient uitleg over wat er wel en niet achter zit, niet een pagina die de term stilzwijgend als vaststaand ziektebeeld overneemt.
Twee zinnen die je vaak leest en die te ver gaan
‘Het lekkende darm syndroom kan zorgen voor een verlaagde weerstand, gewichtsproblemen of diarree.’ Zo'n formulering presenteert leaky gut als een zelfstandige oorzaak van klachten, terwijl het geen erkende diagnose is.
En: stoffen die in het bloed komen zouden ‘in veel gevallen klachten veroorzaken’. Ook dat is sterker dan het bewijs toelaat. Let bij het lezen over dit onderwerp op dit soort stellige oorzaak-gevolgtaal.
Wat de darmbarrière beïnvloedt
Verschillende factoren kunnen de doorlaatbaarheid van de darmwand tijdelijk of langduriger vergroten. De onderbouwing verschilt per factor.
NSAID's en alcohol
Ontstekingsremmende pijnstillers zoals ibuprofen, naproxen en diclofenac beschadigen aantoonbaar het darmslijmvlies en verhogen de doorlaatbaarheid. Hetzelfde geldt voor overmatig alcoholgebruik. Dit zijn de best gedocumenteerde beïnvloedbare factoren. Stop niet zomaar met voorgeschreven medicatie, maar bespreek het met je arts.
Darminfecties en ontsteking
Een doorgemaakte maag-darminfectie verhoogt de doorlaatbaarheid tijdelijk. Bij actieve ontsteking van de darmwand, zoals bij IBD, is de barrièrefunctie aantoonbaar verstoord. Zie darmontsteking.
Coeliakie
Bij onbehandelde coeliakie is de darmwand beschadigd en de doorlaatbaarheid verhoogd. Dit is een van de duidelijkste voorbeelden waarbij een aandoening tot een verstoorde barrière leidt. Let op de richting: de coeliakie is de aandoening, de verhoogde doorlaatbaarheid is het gevolg.
Intensief duursporten
Langdurige, zware inspanning verhoogt de darmdoorlaatbaarheid tijdelijk, vooral in de hitte. Dit is een bekende oorzaak van maag-darmklachten bij duursporters, en een reden om een meting niet vlak na een zware training te doen.
Darmflora en voeding
Bacteriën die butyraat maken, voeden de cellen van de darmwand; een vezelarm en sterk bewerkt eetpatroon gaat samen met minder van die bacteriën. Dat een vezelrijk patroon de barrière ondersteunt is aannemelijk, maar het directe effect op gemeten doorlaatbaarheid bij mensen is minder hard dan vaak wordt gesuggereerd.
Langdurige stress
In dieronderzoek en in een deel van het mensenonderzoek verhoogt stress de darmdoorlaatbaarheid, waarschijnlijk via stresshormonen en de hersen-darmas. De omvang van dat effect in het dagelijks leven en de gevolgen ervan zijn nog niet goed vastgesteld.
Chronische ziekten en darmdoorlaatbaarheid
Bij inflammatoire darmziekten, diabetes type 1 en type 2, coeliakie, obesitas en leveraandoeningen wordt vaker een verhoogde darmdoorlaatbaarheid gevonden dan bij mensen zonder die aandoening. Dat is een samenhang, geen aangetoond oorzakelijk verband.
Voor de meeste van deze aandoeningen is niet opgehelderd of de verstoorde barrière bijdraagt aan het ontstaan, er een gevolg van is, of dat beide voortkomen uit iets anders. De veelgehoorde bewering dat ‘een lekkende darm aan de basis ligt van chronische ziekten’ is daarmee een hypothese, geen vaststaand feit.
Welke klachten worden ermee in verband gebracht?
Hier is de zorgvuldigheid het grootst nodig, want juist op dit punt worden de meeste te sterke uitspraken gedaan. Het eerlijke antwoord bestaat uit twee delen.
Darmklachten
Bij mensen met terugkerende buikklachten, een opgeblazen gevoel, wisselende ontlasting of klachten na een darminfectie wordt gemiddeld vaker een verhoogde doorlaatbaarheid gevonden. Dat maakt een verband aannemelijk, zeker bij PDS na een infectie. Ook hier geldt: het is niet vastgesteld dat de doorlaatbaarheid de klachten veroorzaakt.
Vermoeidheid, hoofdpijn, gewrichtsklachten, huidklachten en somberheid
Deze klachten worden vaak toegeschreven aan een ‘lekkende darm’, maar er is geen goed bewijs dat een verhoogde darmdoorlaatbaarheid ze veroorzaakt bij mensen die verder gezond zijn. Ze komen bovendien veel voor en hebben talloze andere, vaak beter onderzoekbare oorzaken: bloedarmoede, schildklierproblemen, slaaptekort, tekorten, of een aandoening die nog niet is vastgesteld.
Wat dat praktisch betekent: heb je aanhoudende vermoeidheid of gewrichtsklachten, laat dan eerst de gangbare oorzaken uitsluiten door je huisarts, in plaats van te beginnen bij de darmbarrière. Dat is niet alleen beter onderbouwd, het is ook sneller.
Dat betekent niet dat je klachten niet echt zijn, of dat je darm er niets mee te maken heeft. Het betekent dat de verklaring ‘het komt door een lekkende darm’ te snel en te breed is, en dat die verklaring je van beter onderzoek af kan houden.
Voedselintoleranties en de darmbarrière
Een veelgehoorde theorie luidt dat onvoldoende verteerde voedseldeeltjes door een doorlaatbare darmwand het bloed bereiken, waar het afweersysteem er IgG-antistoffen tegen maakt, en dat daaruit voedselintoleranties ontstaan. Dat is een hypothese met een aannemelijk mechanisme, maar zonder sluitend bewijs bij mensen.
Belangrijk daarbij: IgG-antistoffen tegen voeding worden ook gevonden bij mensen zonder enige klacht, en gelden eerder als teken van gewone blootstelling dan van ziekte. Allergologische beroepsverenigingen raden IgG-onderzoek daarom af als methode om een voedselintolerantie vast te stellen. Wil je uitzoeken wat je verdraagt, dan is een begeleid eliminatie- en herintroductietraject de best onderbouwde route. Lees meer over voedselintoleranties.
Kun je darmdoorlaatbaarheid meten?
Gedeeltelijk. In onderzoek gebeurt dit met suikertests waarbij wordt gemeten hoeveel van bepaalde suikers door de darmwand komt. In de praktijk wordt vaker zonuline in de ontlasting gemeten, een eiwit dat de tight junctions reguleert. Dat is de test die wij aanbieden — en we vertellen er eerlijk bij hoe stevig die marker is.
Zonuline test
Zonuline is een lichaamseigen eiwit dat de verbindingen tussen darmcellen reguleert. Neemt de afgifte toe, dan kunnen die verbindingen verder openstaan. Deze test meet de zonulinewaarde in je ontlasting en geeft daarmee een oriënterende indruk van je darmbarrière op het moment van afname — als vertrekpunt voor een gesprek, niet als eindconclusie.
- Meet zonuline in je ontlasting
- Oriënterende marker voor de darmbarrière
- Bruikbaar om een verandering over de tijd te volgen
- Thuis af te nemen, nuchter zijn hoeft niet
Zonuline is een omstreden marker
Dat vermelden we bewust, en het staat ook zo op de productpagina zelf. Er loopt onder onderzoekers discussie of de gangbare laboratoriumtesten daadwerkelijk zonuline meten of verwante eiwitten. Daarnaast is de samenhang tussen een zonulinewaarde en concrete klachten of ziekten niet hard aangetoond. Zonuline is dus een oriënterende, aanvullende marker die vooral in onderzoek wordt gebruikt — geen gevalideerde diagnostische test.
De waarde schommelt bovendien: intensief duursporten, NSAID's, veel alcohol, een recente maag-darminfectie en grote veranderingen in je voeding kunnen hem tijdelijk optrekken. Neem je monster daarom af op een rustige, representatieve dag, en houd bij een nameting vergelijkbare omstandigheden aan.
Wat de test niet doet: een leaky-gutsyndroom, coeliakie, een prikkelbare darm, een voedselintolerantie of een darmontsteking aantonen. Een verhoogde waarde is een aanwijzing op het moment van afname, geen bewijs van ziekte. Een normale waarde sluit klachten of andere darmproblemen niet uit.
Of kies een andere route
Deze twee zijn alternatieven, geen aanvulling die je erbij bestelt. In allebei zit zonuline al, samen met andere darmwaarden. Wil je de darmbarrière niet los bekijken maar in samenhang met je vertering, je darmflora en je ontstekingswaarden, dan is een van deze twee logischer dan de losse test.
Darmtest XL Basis
Bredere route. 14 darmwaarden in één ontlastingsmonster. Voor dit onderwerp relevant omdat zonuline hier al in zit, naast de andere waarden voor ontsteking, afweer en darmbarrière (calprotectine en secretoir IgA), je vertering, je darmflora inclusief gisten en schimmels, en Helicobacter. Zo zie je je zonulinewaarde niet los, maar naast de rest. Bestel deze niet naast de losse Zonuline test. Uitslag binnen 10 werkdagen.
Darmtest XL Plus
Breder alternatief. 18 darmwaarden in één ontlastingsmonster. Voor dit onderwerp relevant omdat het hele thema darmbarrière en slijmvliesafweer erin zit: zonuline, beta-defensine 2 en secretoir IgA, naast calprotectine, vertering, darmflora, glutengevoeligheid en zes parasieten. Zonuline en calprotectine zitten hier al in, dus bestel deze niet naast de losse testen. Uitslag binnen 10 werkdagen.
De uitslagen zijn uitsluitend informatief. Alleen een arts kan een officiële diagnose stellen en een behandelplan opstellen.
Wat klanten zeggen over Mijnlabtest
★★★★★
“Ik dacht al dat ik gek vermoeid was en bepaalde klachten had die onverklaarbaar waren.. mijn microbioom laat duidelijk zien wat er verbeterd moet worden.. en dat terwijl mijn bloedtestjes altijd aangeven dat alles goed is. Ik zou het zeker aanraden!”
L. Den Haag, augustus 2025
★★★★★
“Ik wilde weten of dat er gisten en/of schimmels in mijn lichaam zaten. De test van Mijnlab. nl maakte het makkelijk om erachter te komen , tegen redelijke prijs en snel resultaat. Ben er blij mee.”
M. Driebergen, oktober 2025
★★★★★
“Was duidelijk uitgelegd, test en testuitslag was op tijd en heel vriendelijk personeel als je vragen hebt.”
A. Alkmaar, maart 2021
De eerste twee ervaringen gaan over het microbioom en over gisten en schimmels. Beide worden onderzocht in de Darmtest XL Basis en de Darmtest XL Plus van deze pagina. De derde komt van de productpagina van de Zonuline test. De ervaringen gaan over de bestelling, de afname en de uitslag, niet over een gevonden oorzaak. Een ervaring van iemand anders zegt niets over jouw uitslag. Alle originele reviews bekijken
Weet je niet welke test bij je klachten past?
Darmdoorlaatbaarheid is niet het enige waar je naar kunt kijken, en zonuline is een omstreden marker. Twijfel je wat in jouw situatie iets toevoegt, beantwoord dan een paar vragen.
- Stelt gerichte vragen over je klachten
- Adviseert de test die daarbij past
- Dag en nacht bereikbaar
Wat een gezonde darmwand ondersteunt
Er bestaat geen bewezen ‘herstelprotocol voor een lekkende darm’. Wat wel kan: de factoren aanpakken waarvan aangetoond is dat ze de darmwand belasten, en verder gewoon goed voor je darmen zorgen. Dat is minder spectaculair dan de adviezen die je online tegenkomt, maar het is wel onderbouwd.
De best onderbouwde stappen
- Beperk NSAID's waar dat kan. Regelmatig ibuprofen, naproxen of diclofenac gebruiken beschadigt het darmslijmvlies aantoonbaar. Overleg met je arts over een alternatief zoals paracetamol; stop nooit zomaar met voorgeschreven medicatie.
- Beperk alcohol. Overmatig alcoholgebruik verhoogt de doorlaatbaarheid direct.
- Stop met roken. Roken belast de darm en verhoogt onder meer de kans op de ziekte van Crohn.
- Eet gevarieerd en vezelrijk: groente, fruit, peulvruchten, noten en volkorenproducten. Vezels voeden de bacteriën die butyraat maken, de brandstof voor de cellen van je darmwand. Bouw rustig op als je nu weinig vezels eet.
- Beperk sterk bewerkte voeding en veel toegevoegde suiker. Dit is vooral onderbouwd via het effect op de darmflora.
- Zorg voor ontspanning en voldoende slaap, zeker in langdurig drukke periodes.
- Bouw op bij zwaar duursporten en let op je vochtinname; extreme inspanning in de hitte belast de darmbarrière het meest.
Gluten en zuivel schrappen is geen algemeen advies
Je komt vaak het advies tegen om naast suiker en bewerkte voeding ook gluten en zuivel te beperken ‘omdat dat de darmwand verstoort’. Voor gluten en zuivel is dat niet onderbouwd bij mensen zonder coeliakie of een aangetoonde intolerantie.
Bij coeliakie is glutenvrij eten juist de behandeling — maar die diagnose stelt een arts, en zelf glutenvrij gaan eten vóór het onderzoek kan de coeliakietest vals-negatief maken. Twee gezonde voedingsgroepen schrappen zonder aanleiding kost vezels, calcium en variatie, en dat is voor je darmflora eerder ongunstig dan gunstig.
Glutamine, probiotica en supplementen
Glutamine is een aminozuur dat de cellen van de darmwand als brandstof gebruiken, en er is onderzoek waarin suppletie de gemeten doorlaatbaarheid verbetert, onder meer bij mensen met PDS na een infectie. Het bewijs is echter beperkt en niet consistent, en over de juiste dosering en duur bestaat geen duidelijkheid. Bij een gewoon, gevarieerd eetpatroon krijgen de meeste mensen genoeg binnen.
Hetzelfde geldt voor probiotica en voor de vele ‘gut repair’-supplementen: sommige mensen ervaren baat, het effect verschilt sterk per product en per persoon, en van geen enkel middel is aangetoond dat het ‘een lekkende darm herstelt’. Overleg bij twijfel met je huisarts of een diëtist, zeker als je medicijnen gebruikt.
Wanneer naar de dokter bij darmklachten?
Juist bij dit onderwerp is dit belangrijk. Omdat ‘lekkende darm’ zoveel uiteenlopende klachten lijkt te verklaren, is het verleidelijk om daarbij te blijven hangen terwijl er iets anders speelt dat wel goed te onderzoeken en te behandelen is. Neem contact op met je huisarts bij:
- Bloed of slijm bij de ontlasting
- Onbedoeld gewichtsverlies
- Aanhoudende diarree of buikpijn
- Aanhoudende vermoeidheid
- Koorts of bloedarmoede
- Darmkanker, coeliakie of IBD in de familie
Meer over je darmen en darmgezondheid
Ben jij op zoek naar meer inhoudelijke informatie over je darmklachten of je spijsvertering? Lees dan een van onze uitgebreide aansluitende artikelen:
Veelgestelde vragen over verhoogde darmdoorlaatbaarheid
1. Wat betekent een verhoogde darmdoorlaatbaarheid precies?⌄
Dat de verbindingen tussen je darmcellen (tight junctions) minder strak staan, waardoor de darmwand minder streng selecteert wat er doorgelaten wordt. Het is een meetbaar biologisch verschijnsel en geen ziekte op zichzelf. De doorlaatbaarheid schommelt bij iedereen, bijvoorbeeld door voeding, sport of medicijngebruik.
2. Is ‘lekkende darm’ een medische diagnose?⌄
Nee. Er bestaat geen erkende medische diagnose ‘lekkende-darmsyndroom’, geen vastgestelde criteria en geen behandelrichtlijn. De neutrale, wetenschappelijke term is verhoogde intestinale permeabiliteit, en die beschrijft een eigenschap van de darmwand — geen ziektebeeld. Dat de term populair is, komt doordat hij veel lijkt te verklaren; precies daarom is voorzichtigheid op zijn plaats.
3. Veroorzaakt een lekkende darm vermoeidheid, hoofdpijn of gewrichtsklachten?⌄
Dat is niet aangetoond. Deze klachten worden er vaak aan toegeschreven, maar goed bewijs daarvoor ontbreekt bij mensen die verder gezond zijn. Ze komen bovendien veel voor en hebben veel andere, beter onderzoekbare oorzaken zoals bloedarmoede, een schildklieraandoening, slaaptekort, tekorten of coeliakie. Laat die eerst uitsluiten door je huisarts.
4. Hoe betrouwbaar is de zonuline test?⌄
De laboratoriumanalyse zelf gebeurt zorgvuldig, in een ISO 15189-geaccrediteerd laboratorium. De interpretatie kent beperkingen: zonuline is een wetenschappelijk omstreden marker. Er is discussie of de gangbare testen echt zonuline meten dan wel verwante eiwitten, en de samenhang met concrete klachten is niet hard aangetoond. Zie het als een oriënterende, aanvullende marker en als vertrekpunt voor een gesprek, niet als gevalideerde diagnostische test.
5. Wat betekent een verhoogde zonulinewaarde?⌄
Dat de darmdoorlaatbaarheid op het moment van afname mogelijk groter was. Dat is een aanwijzing, geen bewijs van ziekte. Veel factoren kunnen de waarde tijdelijk optrekken: intensief duursporten, NSAID's, veel alcohol, een recente maag-darminfectie of een plotselinge verandering in je voeding. Bekijk de uitslag daarom in samenhang met je klachten en, bij twijfel, met je huisarts. Een normale waarde sluit darmproblemen overigens niet uit.
6. Is zonuline of calprotectine de betere test?⌄
Dat hangt af van je vraag. Wil je weten of er ontsteking in je darm speelt, dan is calprotectine duidelijk beter onderbouwd, en die marker wordt ook in de reguliere zorg gebruikt. Gaat het je specifiek om de darmbarrière, dan is zonuline de beschikbare marker, met de kanttekeningen hierboven. Ze meten niet hetzelfde en vervangen elkaar niet.
7. Kunnen voedselintoleranties ontstaan door een verhoogde darmdoorlaatbaarheid?⌄
Dat is een hypothese met een aannemelijk mechanisme, maar zonder sluitend bewijs bij mensen. Het idee is dat onvoldoende verteerde voedseldeeltjes het bloed bereiken en het afweersysteem daar IgG-antistoffen tegen maakt. Die antistoffen worden echter ook gevonden bij mensen zonder klachten en gelden eerder als teken van gewone blootstelling. Voor het uitzoeken wat je verdraagt is een begeleid eliminatie- en herintroductietraject de best onderbouwde route.
8. Wat kan ik zelf doen voor mijn darmwand?⌄
Het best onderbouwd: beperk NSAID's waar dat kan (in overleg met je arts), beperk alcohol, stop met roken, eet gevarieerd en vezelrijk, en beperk sterk bewerkte voeding. Zorg daarnaast voor ontspanning en voldoende slaap. Er bestaat geen bewezen herstelprotocol en geen supplement waarvan is aangetoond dat het ‘een lekkende darm geneest’. Onnodig gluten of zuivel schrappen wordt niet aangeraden.
De uitslagen zijn uitsluitend informatief. Alleen een arts kan een officiële diagnose stellen en een behandelplan opstellen.
Staat je vraag er niet bij?
Onze klantenservice helpt je met vragen over de test, de afname of je uitslag. We denken graag mee over welke test bij je klachten past.
Je zonulinewaarde laten meten
De Zonuline test meet zonuline in je ontlasting, als oriënterende marker voor je darmbarrière. Zonuline is een omstreden marker: zie de uitslag als vertrekpunt voor een gesprek, niet als diagnose. Gaat het je vooral om ontsteking, kijk dan naar calprotectine.
Betrouwbare bronnen over darmdoorlaatbaarheid
- Camilleri, M. (2019). Leaky gut: mechanisms, measurement and clinical implications in humans. Gut, 68(8), 1516–1526. Lees meer
- Lacy, B. E., Wise, J. L., & Cangemi, D. J. (2024). Leaky gut syndrome: Myths and management. Gastroenterology & Hepatology (New York), 20(5), 264–272. Lees meer
- Quigley, E. M. M. (2016). Leaky gut – concept or clinical entity? Current Opinion in Gastroenterology, 32(2), 74–79. Lees meer
- Vancamelbeke, M., & Vermeire, S. (2017). The intestinal barrier: a fundamental role in health and disease. Expert Review of Gastroenterology & Hepatology, 11(9), 821–834. Lees meer
Bekijk alle bronnen ↓Verberg overige bronnen ↑
- Fasano, A. (2021). Zonulin and its regulation of intestinal barrier function: The biological door to inflammation, autoimmunity, and cancer. Physiological Reviews, 101(2), 657–690. Lees meer
- Scheffler, L., Crane, A., Heyne, H., et al. (2018). Widely used commercial ELISA does not detect precursor of haptoglobin2, but recognizes properdin and serum amyloid A. Frontiers in Endocrinology, 9, 22. Over de vraag wat zonuline-ELISA's daadwerkelijk meten. Lees meer
- Ajamian, M., Steer, D., Rosella, G., & Gibson, P. R. (2019). Serum zonulin as a marker of intestinal mucosal barrier function: May not be what it seems. PLoS ONE, 14(1), e0210728. Lees meer
- Di Vincenzo, F., Del Gaudio, A., Petito, V., Lopetuso, L. R., & Scaldaferri, F. (2024). Gut microbiota, intestinal permeability, and systemic inflammation: a narrative review. Internal and Emergency Medicine, 19(2), 275–293. Lees meer
- Bischoff, S. C., Barbara, G., Buurman, W., et al. (2014). Intestinal permeability – a new target for disease prevention and therapy. BMC Gastroenterology, 14, 189. Lees meer
- de Punder, K., & Pruimboom, L. (2015). Stress induces endotoxemia and low-grade inflammation by increasing barrier permeability. Frontiers in Immunology, 6, 223. Lees meer
- Santos Aleman, R., Moncada, M., & Aryana, K. J. (2023). Leaky gut and the ingredients that help treat it: A review. Molecules, 28(2), 619. Lees meer
- Chakaroun, R. M., Massier, L., & Kovacs, P. (2020). Gut microbiome, intestinal permeability, and tissue bacteria in metabolic disease: Perpetrators or bystanders? Nutrients, 12(4), 1082. Lees meer
- Zuo, L., Kuo, W.-T., & Turner, J. R. (2020). Tight junctions as targets and effectors of mucosal immune homeostasis. Cellular and Molecular Gastroenterology and Hepatology, 10(2), 327–340. Lees meer