Prikkelbare darm syndroom (PDS)
Symptomen, oorzaken, hoe de diagnose wordt gesteld en wat je met voeding kunt doen
Het prikkelbare darm syndroom is een van de meest voorkomende darmaandoeningen in Nederland: terugkerende buikpijn die samenhangt met je ontlasting, vaak met een opgeblazen buik, gasvorming en een wisselend ontlastingspatroon. PDS is een functionele aandoening. Dat betekent dat de darm anders werkt en anders aanvoelt, zonder dat er zichtbare schade of ontsteking is. Op deze pagina lees je welke klachten erbij horen, welke factoren een rol kunnen spelen, hoe een arts de diagnose stelt, en welk aanvullend onderzoek daarbij wel en niet iets toevoegt.
Door: Janna Koopmandiëtist met focus op darmgezondheid (13+ jaar)Eindredactie: Sam Bracke, content specialist & bewegingsdeskundige
- 8,9/10 klantenbeoordeling
Wat is het prikkelbare darm syndroom?
Het prikkelbare darm syndroom (PDS, in het Engels IBS) is een functionele darmaandoening: terugkerende buikpijn die samenhangt met de ontlasting, zonder aantoonbare schade, ontsteking of afwijking in de darm.
De darm werkt bij PDS anders en is gevoeliger voor prikkels. Dat de darm er bij onderzoek normaal uitziet, betekent dus niet dat de klachten niet echt zijn: PDS is een erkende diagnose met een eigen set criteria, geen restcategorie en geen ‘het zit tussen de oren’.
PDS komt veel voor. Schattingen voor Nederland en andere westerse landen liggen rond de 5 tot 10 procent van de volwassenen, afhankelijk van welke criteria worden gebruikt. De aandoening komt ongeveer twee keer zo vaak voor bij vrouwen als bij mannen, en begint meestal voor het veertigste levensjaar.
Bij PDS werkt de darm anders, maar is er geen zichtbare schade of ontsteking. Precies dat onderscheid bepaalt welk onderzoek zinvol is.
PDS wordt vaak ingedeeld naar het overheersende ontlastingspatroon: met vooral diarree (PDS-D), met vooral obstipatie (PDS-C), met een wisselend patroon (PDS-M) of zonder duidelijk patroon. Die indeling is niet alleen theorie, want ze bepaalt mede welke adviezen en welke behandeling zinvol zijn. Herken je vooral het wisselen, lees dan ook over de consistentie van je ontlasting.
De symptomen van een prikkelbare darm
De klachten verschillen sterk per persoon en wisselen vaak in de tijd. De kern is altijd hetzelfde: buikpijn die verband houdt met de ontlasting. Zonder dat verband past de diagnose PDS niet.
- Buikpijn of krampen die minder worden na de toiletgang, of juist opkomen bij aandrang. Vaak links- of rechtsonder in de buik, soms verspreid. Lees meer over buikpijn en de mogelijke oorzaken.
- Een veranderd ontlastingspatroon: vaker of juist minder vaak, en een andere vorm. Diarree, obstipatie of een afwisseling van beide.
- Een opgeblazen buik en gasvorming, vaak toenemend in de loop van de dag. Zie ook opgeblazen buik en winderigheid en rommelende darmen.
- Aandrang en een gevoel van onvolledige lediging, alsof je niet klaar bent na de toiletgang.
- Slijm bij de ontlasting. Een beetje helder slijm past bij PDS.
- Klachten die opkomen in periodes, met rustiger fases ertussen, en die vaak samenhangen met spanning, hormonale schommelingen of bepaalde maaltijden.
Daarnaast komen misselijkheid, vermoeidheid, een vol gevoel, maagklachten en rugpijn regelmatig voor bij mensen met PDS. Die horen niet tot de criteria, maar ze zijn wel reëel en veelgemeld.
Bloed bij de ontlasting, koorts, gewichtsverlies en nachtelijke klachten
Deze klachten passen niet bij het prikkelbare darm syndroom en vragen om beoordeling door een arts. Ze kunnen wijzen op een andere aandoening, zoals een darmontsteking, coeliakie of iets anders dat onderzoek nodig heeft. Zie wanneer naar de dokter.
Waardoor ontstaat een prikkelbare darm?
Er is geen enkele oorzaak aan te wijzen. PDS wordt gezien als een samenspel van factoren die per persoon anders uitpakken. Hieronder staat per factor hoe stevig de onderbouwing is, zodat je weet wat vaststaat en wat nog onderzoeksterrein is.
Een gevoeligere darm (viscerale hypersensitiviteit)
Bij PDS worden normale darmprikkels, zoals rek door gas of voedsel, eerder als pijnlijk ervaren. Dit is een van de best gedocumenteerde bevindingen en verklaart waarom een normale hoeveelheid gas toch flinke pijn kan geven.
Verstoorde darmbeweging
De samentrekkingen die voedsel voortbewegen kunnen te snel of te traag verlopen. Dat verklaart het verschil tussen PDS met vooral diarree en PDS met vooral obstipatie.
De hersen-darmas
Darm en hersenen staan voortdurend in tweerichtingsverkeer. Spanning, angst en somberheid kunnen PDS-klachten verergeren, en andersom hebben aanhoudende darmklachten invloed op je stemming. Belangrijk: dit betekent niet dat PDS door stress wordt veroorzaakt of dat de klachten psychisch zijn. Het gaat om een aangetoond biologisch communicatiesysteem.
PDS na een darminfectie
Een deel van de mensen ontwikkelt PDS-klachten na een doorgemaakte maag-darminfectie. Dit heet post-infectieuze PDS en is een van de duidelijkst aangetoonde routes waarlangs PDS kan ontstaan.
De samenstelling van de darmflora
Bij groepen mensen met PDS worden gemiddeld andere patronen in het microbioom gevonden dan bij mensen zonder klachten. Wat oorzaak is en wat gevolg, is niet opgehelderd, en er bestaat geen microbioomprofiel waarmee je PDS kunt vaststellen. Onderzoek van je darmflora geeft dus inzicht in de samenstelling, maar geen antwoord op de vraag of je PDS hebt.
Voeding als uitlokker
Veel mensen met PDS merken dat bepaalde maaltijden klachten uitlokken, en voor de groep koolhydraten die FODMAP's heten is dat effect ook in onderzoek gezien. Let op het verschil: voeding lokt klachten uit, maar is niet de oorzaak van PDS. Zie voeding en laag-FODMAP.
PDS als gevolg van ‘een lekkende darm’ of een cortisolwaarde
Bij groepen mensen met PDS worden soms afwijkingen in de darmbarrière gemeten, maar dat een verhoogde doorlaatbaarheid PDS veroorzaakt is niet aangetoond. Zie verhoogde darmdoorlaatbaarheid voor de stand van zaken.
Evenmin kun je met een cortisolmeting vaststellen dat stress bij jou de oorzaak van PDS is. Een cortisolwaarde zegt iets over je stresshormoon op het moment van meten, niet over waar je darmklachten vandaan komen.
Hoe wordt de diagnose PDS gesteld?
De diagnose PDS wordt gesteld door een arts, op basis van je klachtenpatroon en het ontbreken van alarmsymptomen. Er bestaat geen enkele test, thuis of in het lab, die PDS aantoont.
Dat klinkt als een gebrek, maar het is het kenmerk van de aandoening: juist omdat er geen zichtbare afwijking is, is het klachtenpatroon zelf het criterium.
Artsen gebruiken hiervoor de Rome IV-criteria. Daarin gaat het om terugkerende buikpijn, gemiddeld minstens één dag per week in de afgelopen drie maanden, die begon minstens zes maanden geleden, en die samengaat met minstens twee van deze drie punten:
- de pijn hangt samen met de toiletgang;
- de pijn gaat samen met een verandering in hoe vaak je ontlasting hebt;
- de pijn gaat samen met een verandering in de vorm van je ontlasting.
Herken je dit patroon, dan is dat een goede reden om naar de huisarts te gaan — niet om zelf de conclusie te trekken. De huisarts weegt namelijk ook af wat het niet is. Klachten die op PDS lijken kunnen ook horen bij coeliakie, een chronische darmontsteking (de ziekte van Crohn of colitis ulcerosa), lactose-intolerantie, een schildklieraandoening of, bij ouderen en bij alarmsymptomen, iets ernstigers.
Welk aanvullend onderzoek de huisarts inzet, hangt af van je leeftijd, je klachten en je familiegeschiedenis. De NHG-richtlijn is daar terughoudend in: aanvullend onderzoek is alleen nodig bij kenmerken die een andere aandoening waarschijnlijker maken. Twee dingen worden wel gericht genoemd:
- Coeliakieonderzoek in bloed, laagdrempelig bij PDS met vooral diarree of een wisselend patroon, en bij een eerstegraadsfamilielid met coeliakie.
- Calprotectine in de ontlasting, wanneer er bij niet-acute, terugkerende diarreeklachten (drie tot zes maanden) een verhoogd risico op een chronische darmontsteking is. Die waarde is bij PDS meestal laag en bij een ontstoken darm meestal verhoogd.
Belangrijk: geen van beide onderzoeken toont PDS aan. Ze kijken of er aanwijzingen zijn voor een andere aandoening. Blijft die aanwijzing uit en past je klachtenpatroon bij de criteria, dan stelt de arts de diagnose PDS. Lees meer over calprotectine en darmontsteking.
Welk onderzoek past bij PDS-klachten?
Geen enkele test toont PDS aan — de diagnose komt van je arts. Wat aanvullend onderzoek wél kan, is verschillende aspecten van je darmgezondheid tegelijk in beeld brengen: je vertering, je darmflora, ontstekings- en afweerwaarden, de darmbarrière, glutengerelateerde waarden en parasieten. Dat levert aanknopingspunten op bij aanhoudende klachten, en het geeft je iets concreets om met je arts of diëtist te bespreken.
Darmtest XL Plus
18 darmwaarden in één ontlastingsmonster. Voor PDS-klachten is dit de meest bruikbare route, omdat de onderwerpen die bij deze klachten spelen hier naast elkaar staan in plaats van in losse testjes: vertering, darmflora, ontsteking en afweer, darmbarrière, glutengevoeligheid en parasieten. Zo zie je in één rapport hoe die waarden zich tot elkaar verhouden.
- Vertering en ontlasting: vet, zetmeel, pH, kleur en consistentie
- Darmflora, inclusief gisten en schimmels
- Ontsteking, afweer en darmbarrière: calprotectine, EDN, secretoir IgA, beta-defensine 2 en zonuline
- Glutengevoeligheid: transglutaminase en antigliadine
- Onderzoek op zes veelvoorkomende parasieten
Deze test stelt geen PDS vast
Dat kan geen enkele test. De diagnose PDS wordt gesteld door een huisarts of mdl-arts, op basis van je klachtenpatroon en het ontbreken van alarmsymptomen. Zie hoe de diagnose wordt gesteld.
Wat deze waarden wél doen: ze laten zien of er op bepaalde punten iets afwijkt, bijvoorbeeld in je vertering, je darmflora of je ontstekings- en barrièrewaarden. Een afwijkende waarde is een aanknopingspunt, geen verklaring. Bespreek een opvallende uitslag met je huisarts, zeker als je die nog niet over je klachten hebt gesproken.
Of kies een andere route
Deze twee zijn alternatieven, geen aanvulling die je erbij bestelt. De XL Pro is dezelfde test met vier extra onderwerpen erbij. De Voedsel intolerantie Test plus kijkt een heel andere kant op en gebruikt een ander monster.
Darmtest XL Pro
Uitgebreider. 22 darmwaarden: alles uit de XL Plus, plus galzuren, pancreas-elastase en de bacteriën Akkermansia en Faecalibacterium. Galzuren en pancreas-elastase zeggen iets over je galzuurhuishouding en de enzymen van je alvleesklier — twee oorzaken van aanhoudende diarree en vettige ontlasting die vaak over het hoofd worden gezien. Past als je klachten hardnekkig zijn of als eerder onderzoek weinig opleverde. Uitslag binnen 10 werkdagen.
Voedsel intolerantie Test plus
Andere richting. Past als je klachten vooral opkomen ná bepaalde maaltijden en je je daarop wilt richten. Meet je IgG-reactie op 195 voedingsmiddelen in 9 categorieën, via een vingerprik in plaats van een ontlastingsmonster. Uitslag binnen twee weken.
Lees dit erbij: een IgG-reactie is niet hetzelfde als een aangetoonde voedselintolerantie. IgG-antistoffen tegen voeding worden ook gevonden bij mensen zonder klachten en gelden eerder als teken van gewone blootstelling. Zie de uitslag als startpunt om te kijken wat jíj verdraagt, en niet als diagnose. Het best onderbouwde alternatief blijft een begeleid eliminatie- en herintroductietraject.
De uitslagen zijn uitsluitend informatief. Alleen een arts kan een officiële diagnose stellen en een behandelplan opstellen.
Wat klanten zeggen over Mijnlabtest
★★★★★
“Ik dacht al dat ik gek vermoeid was en bepaalde klachten had die onverklaarbaar waren.. mijn microbioom laat duidelijk zien wat er verbeterd moet worden.. en dat terwijl mijn bloedtestjes altijd aangeven dat alles goed is. Ik zou het zeker aanraden!”
L. Den Haag, augustus 2025
★★★★★
“Na wat problemen met mijn darmen besloten om een analyse te doen naar parasieten, bestellen op de website ging makkelijk , snel discreet bezorgd en de test uitvoeren ging ook makkelijk De uitslag had ik binnen een week. Gelukkig geen parasiet aangetroffen in de ontlasting, tevreden over de service en uiteraard het product, top”
T. Tilburg, augustus 2023
★★★★★
“Voedselintolerantie test gedaan. Hieruit zijn veel waardevolle punten naar voren gekomen waar ik mee aan de slag kan. Daarnaast vriendelijk te woord gestaan door het personeel van Mijnlabtest.nl Nu weet ik eindelijk op basis van data wat wel en niet goed is voor mijn lichaam.”
C. Dordrecht, juli 2023
De eerste twee ervaringen gaan over het microbioom en over onderzoek naar parasieten. Beide worden onderzocht in de Darmtest XL Plus en de Darmtest XL Pro van deze pagina. De derde gaat over de Voedselintolerantie test. De ervaringen gaan over de bestelling, de afname en de uitslag, niet over een gevonden oorzaak. Een ervaring van iemand anders zegt niets over jouw uitslag. Alle originele reviews bekijken
Weet je niet welke test bij je klachten past?
PDS-klachten lijken op die van andere darmaandoeningen, en geen test stelt PDS vast. Twijfel je welk onderzoek in jouw situatie iets toevoegt, beantwoord dan een paar vragen. De Test Coach kijkt mee.
- Stelt gerichte vragen over je klachten
- Adviseert de test die daarbij past
- Dag en nacht bereikbaar
Voeding bij PDS: wat helpt en wat is een misverstand
Voeding is bij PDS een van de sterkste knoppen waaraan je zelf kunt draaien. Tegelijk is het het gebied waar de meeste te strenge adviezen circuleren. Het uitgangspunt van elke Nederlandse richtlijn is: zo min mogelijk schrappen en zo veel mogelijk blijven eten, want een onnodig beperkt eetpatroon levert nieuwe problemen op.
Begin hier, niet bij een eliminatiedieet
- Regelmaat. Eet op vaste momenten, neem de tijd en sla maaltijden niet over. Klinkt simpel en is bij PDS een van de effectiefste maatregelen.
- Vezels rustig opbouwen. Bij PDS met obstipatie helpen vooral oplosbare vezels, zoals in haver, psyllium (vezels van vlozaad), lijnzaad en peen. Onoplosbare vezels, zoals zemelen, kunnen klachten juist verergeren. Bouw langzaam op.
- Voldoende drinken, ongeveer anderhalf tot twee liter per dag.
- Kijk naar koffie, alcohol, koolzuur, vet en pittig eten. Deze zijn bij veel mensen een uitlokker. Ga na wat voor jou geldt, in plaats van alles tegelijk te schrappen.
- Pepermuntoliecapsules zijn een van de weinige middelen met redelijk consistent onderzoek naar buikpijn en krampen bij PDS. Overleg met je huisarts of apotheker, zeker bij refluxklachten.
Het laag-FODMAP-dieet: tijdelijk, en met begeleiding
FODMAP's zijn kortketenige koolhydraten die slecht worden opgenomen in de dunne darm en in de dikke darm worden vergist. Ze zitten in gewone, gezonde producten: tarwe, ui, knoflook, peulvruchten, appels, peren, melk en zoetstoffen op -ol. Bij mensen met PDS kunnen ze door vochtaantrekking en gasvorming klachten uitlokken.
Laag-FODMAP is een onderzoeksmethode van drie fasen, geen vermijdlijst
Fase 1: vier tot zes weken FODMAP-rijke producten beperken. Fase 2: ze systematisch en één voor één opnieuw introduceren om te ontdekken wat jij verdraagt en in welke hoeveelheid. Fase 3: een zo ruim mogelijk eetpatroon op maat.
Fase 2 is niet optioneel. Wie in fase 1 blijft hangen, eet onnodig beperkt, mist vezels en voedingsstoffen en verarmt bovendien de darmflora. Doe dit daarom onder begeleiding van een diëtist die ervaring heeft met PDS, en pas nadat een arts de diagnose heeft gesteld — anders loop je het risico een andere aandoening, zoals coeliakie, te maskeren.
Glutenvrij of zuivelvrij eten is bij PDS geen standaardadvies
Het advies om glutenvrije producten te gebruiken en volkoren, peulvruchten en diverse groenten te schrappen, kom je vaak tegen. Dat is te absoluut. Glutenvrij eten is geïndiceerd bij coeliakie, en die diagnose stel je met bloedonderzoek en zo nodig een biopt via de arts — niet door zelf gluten te schrappen. Sterker nog: ga je zelf glutenvrij eten voordat je bent onderzocht, dan kan de coeliakietest vals-negatief uitvallen.
Dat sommige mensen met PDS zich beter voelen zonder tarwe klopt wel, maar dat komt waarschijnlijk eerder door de fructanen (een FODMAP) in tarwe dan door gluten zelf.
Wat je verder zelf kunt doen bij een prikkelbare darm
PDS verloopt vaak in perioden: klachten kunnen sterk wisselen en langere tijd wegblijven. Het doel van behandeling is daarom niet ‘genezen’, maar de klachten zo klein mogelijk maken en de grip vergroten. Voor veel mensen lukt dat goed.
- Beweeg regelmatig. Matig intensieve beweging, zoals stevig wandelen, fietsen of zwemmen, laat in onderzoek een gunstig effect zien op PDS-klachten. Dit is een van de best onderbouwde leefstijladviezen.
- Werk aan spanning, zonder dat dit betekent dat het tussen je oren zit. Omdat darm en hersenen aan elkaar gekoppeld zijn, verlaagt minder spanning aantoonbaar de klachtenlast. Ademhalingsoefeningen, mindfulness, of via de huisarts cognitieve gedragstherapie of hypnotherapie voor de darm, waarvan de effectiviteit bij PDS het best is onderzocht.
- Slaap. Slecht slapen en meer darmklachten versterken elkaar over en weer.
- Warmte op de buik bij krampen: een kruik of warm bad ontspant en is onschadelijk.
- Houd een klachtendagboek bij van een aantal weken, met eten, klachten en spanning. Dat levert vaak meer op dan welke test ook, en je huisarts of diëtist kan er direct mee verder.
Probiotica bij PDS
Sommige mensen met PDS hebben baat bij probiotica, maar het effect verschilt sterk per product en per persoon, en niet elk onderzoek laat winst zien. Er bestaat geen probioticum dat voor iedereen met PDS werkt. Wil je het proberen, houd dan één product ten minste vier weken aan en beoordeel daarna of het iets doet. Stoppen kan altijd.
Een microbioomuitslag vertelt je overigens niet welk probioticum je nodig hebt: die vertaalslag van darmflora naar het juiste supplement is wetenschappelijk nog niet te maken.
Wanneer naar de dokter bij PDS-klachten?
Vermoed je PDS, dan is het verstandig dit met je huisarts te bespreken. Zeker bij onderstaande klachten is medische beoordeling belangrijk en is zelf testen niet de eerste stap.
- Bloed bij de ontlasting
- Onbedoeld gewichtsverlies
- Klachten die je 's nachts wekken
- Koorts, of aanhoudende diarree
- Nieuwe klachten na je vijftigste
- Darmkanker, coeliakie of IBD in de familie
Meer over darmklachten en darmgezondheid
Ben jij op zoek naar meer inhoudelijke informatie over je darmklachten of je spijsvertering? Lees dan een van onze uitgebreide aansluitende artikelen:
Veelgestelde vragen over het prikkelbare darm syndroom
1. Bestaat er een test waarmee je PDS kunt vaststellen?⌄
Nee. Er bestaat geen enkele test, thuis of in het ziekenhuis, die PDS aantoont. De diagnose wordt gesteld door een arts op basis van je klachtenpatroon (de Rome IV-criteria) en het ontbreken van alarmsymptomen. Onderzoek wordt vooral gebruikt om andere oorzaken uit te sluiten, bijvoorbeeld coeliakieserologie in bloed en calprotectine in de ontlasting.
2. Wat is het verschil tussen PDS en een chronische darmontsteking?⌄
De klachten lijken op elkaar, maar de oorzaak verschilt fundamenteel. Bij PDS is de darmwand niet ontstoken en werkt de darm anders. Bij een chronische darmontsteking (de ziekte van Crohn of colitis ulcerosa, samen IBD) is er wel echte ontsteking met weefselschade. Calprotectine in de ontlasting is bij PDS meestal laag en bij IBD meestal verhoogd, en helpt daarom om die twee uit elkaar te houden. Bloed bij de ontlasting, koorts en gewichtsverlies passen bij IBD en niet bij PDS.
3. Gaat PDS ooit over?⌄
PDS verloopt meestal in perioden. Klachten kunnen sterk wisselen en langere tijd vrijwel wegblijven, om later terug te komen, bijvoorbeeld bij spanning of na een infectie. Veel mensen krijgen met voeding, beweging en aandacht voor spanning goede grip op de klachten. De formulering ‘je komt er nooit meer vanaf’ is te somber en niet juist.
4. Moet ik glutenvrij eten bij PDS?⌄
Niet standaard. Glutenvrij eten is geïndiceerd bij coeliakie, en die diagnose stelt een arts met bloedonderzoek en zo nodig een biopt. Stop niet zelf met gluten voordat je bent onderzocht, want dan kan de coeliakietest vals-negatief uitvallen. Dat sommige mensen met PDS zich beter voelen zonder tarwe komt waarschijnlijk eerder door de fructanen erin, een FODMAP, dan door gluten.
5. Wat is het laag-FODMAP-dieet en moet ik dat volgen?⌄
Het is een onderzoeksmethode van drie fasen: vier tot zes weken beperken, daarna systematisch opnieuw introduceren, en eindigen met een zo ruim mogelijk eetpatroon op maat. Het werkt bij een aanzienlijk deel van de mensen met PDS, maar het is geen permanente vermijdlijst. Volg het onder begeleiding van een diëtist en pas nadat de diagnose is gesteld. Blijven hangen in de eerste fase leidt tot een onnodig beperkt eetpatroon.
6. Kan stress PDS veroorzaken?⌄
Stress veroorzaakt PDS niet, maar kan de klachten wel duidelijk verergeren. Dat komt door de hersen-darmas, de aangetoonde tweerichtingsverbinding tussen darm en hersenen. Andersom geldt het ook: aanhoudende darmklachten maken je gespannener. Werken aan spanning is daarom zinvol, maar het betekent niet dat de klachten psychisch zijn. Een cortisoltest kan overigens niet vaststellen dat stress bij jou de oorzaak is.
7. Helpt een voedselintolerantietest om mijn triggers te vinden?⌄
Een IgG-voedselintolerantietest meet je antistofreactie op voedingsmiddelen. Belangrijk om te weten: een IgG-reactie is niet hetzelfde als een aangetoonde voedselintolerantie, en allergologische beroepsverenigingen raden IgG-onderzoek af als methode om voedselintolerantie vast te stellen. Voor het opsporen van triggers bij PDS is de best onderbouwde route een begeleid laag-FODMAP-traject met herintroductie, of simpelweg een klachtendagboek. Staat de Voedsel intolerantie Test plus daarom voor niets op deze pagina? Nee: hij kan een vertrekpunt geven als je klachten sterk aan maaltijden gekoppeld zijn. Maar zie de uitslag als aanknopingspunt om te kijken wat jíj verdraagt, niet als bewijs van een intolerantie.
8. Wanneer moet ik met PDS-klachten naar de huisarts?⌄
Altijd bij een eerste vermoeden, want de diagnose hoort bij een arts. Met spoed bij bloed bij de ontlasting, onbedoeld gewichtsverlies, koorts, klachten die je 's nachts wekken, aanhoudende diarree, of een ontlastingspatroon dat na je vijftigste verandert. Deze klachten passen niet bij PDS. Doe in die situatie niet eerst een thuistest.
De uitslagen zijn uitsluitend informatief. Alleen een arts kan een officiële diagnose stellen en een behandelplan opstellen.
Staat je vraag er niet bij?
Onze klantenservice helpt je met vragen over de test, de afname of je uitslag. We denken graag mee over welke test bij je klachten past.
Verschillende darmwaarden in één onderzoek
De Darmtest XL Plus onderzoekt 18 darmwaarden in één ontlastingsmonster: vertering, darmflora, ontsteking en afweer, darmbarrière, glutengevoeligheid en zes parasieten. De test stelt geen PDS vast — dat doet je arts — maar geeft wel aanknopingspunten bij aanhoudende klachten.
Betrouwbare bronnen over het prikkelbare darm syndroom
- Nederlands Huisartsen Genootschap (2022). NHG-Standaard Prikkelbaredarmsyndroom (PDS). Lees meer
- Thuisarts.nl / Nederlands Huisartsen Genootschap. Ik heb het prikkelbaredarmsyndroom (PDS). Lees meer
- Lacy, B. E., Mearin, F., Chang, L., Chey, W. D., Lembo, A. J., Simren, M., & Spiller, R. (2016). Bowel disorders. Gastroenterology, 150(6), 1393–1407. Rome IV-criteria. Lees meer
- Vasant, D. H., Paine, P. A., Black, C. J., et al. (2021). British Society of Gastroenterology guidelines on the management of irritable bowel syndrome. Gut, 70(7), 1214–1240. Lees meer
Bekijk alle bronnen ↓Verberg overige bronnen ↑
- Black, C. J., & Ford, A. C. (2020). Global burden of irritable bowel syndrome: trends, predictions and risk factors. Nature Reviews Gastroenterology & Hepatology, 17(8), 473–486. Lees meer
- Whelan, K., Martin, L. D., Staudacher, H. M., & Lomer, M. C. E. (2018). The low FODMAP diet in the management of irritable bowel syndrome: an evidence-based review of FODMAP restriction, reintroduction and personalisation in clinical practice. Journal of Human Nutrition and Dietetics, 31(2), 239–255. Lees meer
- Waugh, N., Cummins, E., Royle, P., et al. (2013). Faecal calprotectin testing for differentiating amongst inflammatory and non-inflammatory bowel diseases. Health Technology Assessment, 17(55). Lees meer
- Klem, F., Wadhwa, A., Prokop, L. J., et al. (2017). Prevalence, risk factors, and outcomes of irritable bowel syndrome after infectious enteritis. Gastroenterology, 152(5), 1042–1054. Lees meer
- Ford, A. C., Sperber, A. D., Corsetti, M., & Camilleri, M. (2020). Irritable bowel syndrome. The Lancet, 396(10263), 1675–1688. Lees meer
- Nederlandse Vereniging van Diëtisten / Maag Lever Darm Stichting. Prikkelbaredarmsyndroom: voeding en leefstijl. Lees meer
- Stanisic, V., & Quigley, E. M. M. (2014). The overlap between IBS and IBD: what is it and what does it mean? Expert Review of Gastroenterology & Hepatology, 8(2), 139–145. Lees meer